"Dat is hier normaal, dat is of gaat (hier) gewoon zo!" Mensen laten zich leiden door wat - binnen en buiten de organisatie - gewoon gevonden wordt. Wat men gewoon is gaan vinden. Ongeacht of dat gewenst of ongewenst gewoon is. En zó doen zij dus. Dat is normaal en dus de norm geworden waarvan verwacht wordt dat iedereen zich daarnaar voegt en zich daaraan aanpast om geaccepteerd te worden. Iedereen kijkt naar de ander en past zijn gedrag aan bij het collectieve en vice versa. Een continu onzichtbaar proces van aanpassen. En het is dat collectieve gedrag dat zich - als organisatiegedrag - vervolgens weer keert tegen het individu die daar in stilte helemaal geen vrede (meer) mee heeft! En zo raakt een organisatie met de daarin werkende mensen verstrikt in een web waar zij zelf een aandeel in hebben (gehad). Een energiezuigend web waarin management en medewerkers vast zijn geraakt, gevangen in onmacht ten aanzien van wat er om hen heen gebeurt.