Mentaal Verzuim is in essentie in het leven verzaken alles uit je leven en je mogelijkheden te halen wat erin zit. Dat besef wordt vaak te laat wakker in het leven. De leefomstandigheden zijn daarin bepalend.
Mentaal Verzuim is in werken eigenlijk een niet geuite of gehoorde schreeuw om aandacht voor de goede zaak als gevolg waarvan mensen zich veelal onbewust en ongewild aanpassen aan omstandigheden waarin hun vermogens eerder geremd dan gestimuleerd worden. De met name mentale werkomstandigheden zijn daarin bepalend.
Op het werk is Mentaal Verzuim individueel verlies van betrokkenheid, inzet (participatie) en productief vermogen met grote consequenties voor collega's, het werk, de zaak, de kwaliteit, de klant en de resultaten.
Het is een veelal onbewust werkend zelfbeschermingsmechanisme waarmee mensen overmatig verlies van energie proberen veilig te stellen.
Dat begint bij onrust, onvrede, onzekerheid en wordt onmacht als geen grip genomen kan worden op oorzaken. Van daaruit wordt het ongewild verzaken datgene te doen wat er van je verwacht wordt c.q. waar je voor bent ingehuurd. ‘Ja’ zeggen en ‘nee’ doen. Niet omdat je dat niet (meer) wilt maar veelal omdat je dat onmogelijk gemaakt wordt. Door je eigen remmende gedachten en toedoen en/of door daartoe onvoldoende/niet uitnodigende omstandigheden. Een soort geestelijk weglopen van datgene waartoe mensen in staat zouden zijn als zij vanuit hun hart en kracht konden opereren in daarvoor stimulerende omstandigheden.
Dit geestelijk afhaken wordt merkbaar in loslaten, uitstellen, bagatelliseren, negeren, nalaten, ontkennen, verhullen en als dat allemaal niet werkt in maskeren of je – als mens en organisatie – anders en vaak beter en mooier naar buiten toe voor doen dan de werkelijkheid is of voelt.
Dit doet zich voor van laag tot hoog in de organisatie. Op ieder niveau. Des te hoger zich dit in de hiërarchie van de organisatie voordoet des te groter de uitstralingseffecten daarvan naar en in de rest van de organisatie.
Allemaal defensieve reacties die tot depressieve klachten, welzijnsklachten, relatieklachten, prestatie- en productiviteitsklachten en andere, veelal vage gezondheidsklachten, kunnen leiden. Ook hier weer voor zowel mens als organisatie.
Medewerkers met te hoog Mentaal Verzuim kunnen tevreden tot zeer tevreden scoren in medewerkerstevredenheidsonderzoeken als zij vrede hebben gesloten met de situatie en daarin hun draai hebben gevonden. Dat verklaard ook dat relatief goede uitslagen van medewerkerstevredenheid niets zeggen over de omvang van (Collectief) Mentaal Verzuim.
Dit artikel 'Mentaal Verzuim. Verlies van vermogen. Juist nu' plaatst Mentaal Verzuim in de context van de huidige crisis.
Deze column 'Ik wil niets meer horen over Mentaal Verzuim!' doet recht aan het meest kenmerkende aspect van mentaal verzuim, namelijk vermijden.
Het verschil tussen Mentaal Verzuim en mentale afwezigheid:
De medewerker/manager die dat overkomt.
De (nieuwe) manager/directeur die daardoor afgestopt wordt.
De organisatie die daarop is vastgelopen in haar ontwikkeling.
Mentaal Verzuim is in werken eigenlijk een niet geuite of gehoorde schreeuw om aandacht voor de goede zaak als gevolg waarvan mensen zich veelal onbewust en ongewild aanpassen aan omstandigheden waarin hun vermogens eerder geremd dan gestimuleerd worden. De met name mentale werkomstandigheden zijn daarin bepalend.
Op het werk is Mentaal Verzuim individueel verlies van betrokkenheid, inzet (participatie) en productief vermogen met grote consequenties voor collega's, het werk, de zaak, de kwaliteit, de klant en de resultaten.
Het is een veelal onbewust werkend zelfbeschermingsmechanisme waarmee mensen overmatig verlies van energie proberen veilig te stellen.
Dat begint bij onrust, onvrede, onzekerheid en wordt onmacht als geen grip genomen kan worden op oorzaken. Van daaruit wordt het ongewild verzaken datgene te doen wat er van je verwacht wordt c.q. waar je voor bent ingehuurd. ‘Ja’ zeggen en ‘nee’ doen. Niet omdat je dat niet (meer) wilt maar veelal omdat je dat onmogelijk gemaakt wordt. Door je eigen remmende gedachten en toedoen en/of door daartoe onvoldoende/niet uitnodigende omstandigheden. Een soort geestelijk weglopen van datgene waartoe mensen in staat zouden zijn als zij vanuit hun hart en kracht konden opereren in daarvoor stimulerende omstandigheden.
Dit geestelijk afhaken wordt merkbaar in loslaten, uitstellen, bagatelliseren, negeren, nalaten, ontkennen, verhullen en als dat allemaal niet werkt in maskeren of je – als mens en organisatie – anders en vaak beter en mooier naar buiten toe voor doen dan de werkelijkheid is of voelt.
Dit doet zich voor van laag tot hoog in de organisatie. Op ieder niveau. Des te hoger zich dit in de hiërarchie van de organisatie voordoet des te groter de uitstralingseffecten daarvan naar en in de rest van de organisatie.
Allemaal defensieve reacties die tot depressieve klachten, welzijnsklachten, relatieklachten, prestatie- en productiviteitsklachten en andere, veelal vage gezondheidsklachten, kunnen leiden. Ook hier weer voor zowel mens als organisatie.
Medewerkers met te hoog Mentaal Verzuim kunnen tevreden tot zeer tevreden scoren in medewerkerstevredenheidsonderzoeken als zij vrede hebben gesloten met de situatie en daarin hun draai hebben gevonden. Dat verklaard ook dat relatief goede uitslagen van medewerkerstevredenheid niets zeggen over de omvang van (Collectief) Mentaal Verzuim.
Dit artikel 'Mentaal Verzuim. Verlies van vermogen. Juist nu' plaatst Mentaal Verzuim in de context van de huidige crisis.
Deze column 'Ik wil niets meer horen over Mentaal Verzuim!' doet recht aan het meest kenmerkende aspect van mentaal verzuim, namelijk vermijden.
Het verschil tussen Mentaal Verzuim en mentale afwezigheid:
- Mentaal Verzuim bij de mens komt meer voort uit omgevingsfactoren waarbij de mens zich te afhankelijk en te onmachtig voelt om daar gewenst grip op te kunnen nemen. Dit komt dus meer voort uit de wisselwerking tussen werkomstandigheden en de mate waarin de mens zich daarin (pro)actief manifesteert. Hier heeft primair de zaak met het individu iets te doen, mede om het niet over te laten slaan naar het collectief.
- Mentale afwezigheid bij de mens komt meer voort uit de psychische gesteldheid van de mens. Het kan o.a. een signaal zijn van privéproblematiek, mogelijke depressiviteit, overmatige en te lang aanhoudende stress en uiteindelijke burn-out. Hier heeft primair het individu ten aanzien van zijn gezondheid en privésituatie iets te doen.
Beide fenomenen delen met elkaar wel ‘het naar binnen keren’ en ‘het afsluiten’.
(In ons Kenniscentrum vindt u alles over Mentaal Verzuim®)
De medewerker/manager die dat overkomt.
De (nieuwe) manager/directeur die daardoor afgestopt wordt.
De organisatie die daarop is vastgelopen in haar ontwikkeling.
Dit is het schematisch overzicht van de zover bekende verschillende soorten verzuim, de verhoudingen waarin zij voorkomen ten opzichte van elkaar en de daarbij voorkomende voorbeelden in houding en gedrag.
Hier vindt u de reden waarom u voor een gezondere arbeidsproductiviteit beter op gevoel dan op verstand kunt besturen.
